Insanin aklina ansizin neler gelir... Suphesiz hersey gelebilir; kafasina takilan bir sorunun cevabi, uzun suredir arayipta bulamadigi bir esyanin yeri, yapmayi unuttugu bir isi.... Ama alistigi, benimsedigi her seyden coooook uzakta yasiyorsa; koklamayi ozledigi bir cicegin kokusu, cocuklugunun anilarindan siyrilmis gelmis bir yemegin buruk tadi, onlarsiz ellerim nasil olurdu ki dedigi siillleri, binbir zorluklarla utulemeye calistigi uzun pileli okul etegi, komsunun kayinvalidesinin basindan asagi aktardigi sehriye corbasini saclarindan temizlemeye calistigi gun, agacin ustunde ortadan ikiye catlamis narin goruntusu, kulaklarina kupe yaptigi kirazlar, daha neler neler gelir insanin aklina ... Iste ben bu sebebledir ki yazmayi istedim, istedim ki gun gelip aklimdan busbutun cikmasinlar... Eger benim gibi hatirlamak isteyenler varsa onlarda buyrun okusunlar, hatirlasinlar...
YASAMAK ZOR ZANAAT VESSELAM...
Nazım Hikmet bu sözü sanki sana yazmıştı babacığım, hayatının mottosuydu adeta. Yalan yok, her konuşmamızda en az birkaç kez "Yaşamak zor zanaat vesselam..." demenden çok da hoşnut değildim. "Ya baba" derdim çoğunlukla, keşke başka bir şey söylesen. Neydi bu kadar zor olan şimdi düşünüyorum. Yapamadıklarının acısını böyle bastırıyordun belki de... Aslında yaptıkların yeter de artardı bile... 9 yaşıma kadar affedersin iç çamaşırım bile yoktu benim demiştin bir keresinde, okul uniformasının ceketini büyük abinin ceketini bozdurup diktirdiğini anlatmıştın. Yokluktan mı yoksa umursamadıklarından mı bilmiyorum ama liseye kaydolurken bile kahvehanede oturan aynı köylü komsunuzdan velin olman için yardım istediğini anlatmıştın. Babanın imam hatibe gönderme ısrarına uymadığın için zorlu geçmiş bütün okul yılların. Belki bu sebep gözleri buğulu bir çocuk otururdu gözlerine ne zaman baksam. Senin ve annemin gidisiyle anladım gerçekten hayatın ne kadar daha zor olabileceğini...
nihayet :)hayırlı uğurlu olsun dostum heyecanla izliyor olacağım inş..
YanıtlaSil